Journal

Categorie: verslag

Gebouw 27 augustus, 2015

Spatialities: graven in het verleden van het Stedelijk

In deze gastblog presenteren studenten van de Technische Universiteit in Eindhoven het onderzoek dat ze in samenwerking met het Joods Historisch Museum Amsterdam hebben gedaan naar het leven van couturier Max Heijmans. De nadruk binnen het onderzoek lag op het ruimtelijke aspect van zijn biografie: de architectuur. Zij analyseerden hiervoor een serie gebouwen en de invloed die deze hebben gehad op de levensloop van de ontwerper. Op basis van plattegronden, ruimtelijke modellen, maquettes, essays en analyses hebben zij een ‘ruimtelijke’ biografie van Heijmans geconstrueerd. 

Read More »

Tags

Geen categorie 17 juni, 2015

Ed Atkins: Performance Capture

Een blog over het twee middagen durende forum op zaterdag 25 en zondag 26 april 2015 in het auditorium van het Stedelijk Museum Amsterdam

Auteur: Jesse Vissers, stagiair Public Program

I don’t want to hear any news on the radio about the weather on the weekend. Talk about that… Once upon a time a couple of people were alive who were friends of mine…. The weathers, the weathers they lived in! Christ, the sun on those Saturdays.

Wie de werken van Ed Atkins in de kelder van het Stedelijk Museum heeft gezien, herkent de tekst wellicht gelijk. Tijdens het programma van Performance Capture spreekt Atkins (1982, Oxford) deze tekst echter live uit op een podium in het auditorium, voor een motion-capture camera. Hij herhaalt de zinnen telkens opnieuw. Hoe lang? Zijn het twee minuten, tien of misschien wel twintig? Dan plots zet hij het lied Under this stone lies Gabriel John (1686) van Purcell in. Na een halve minuut staan er drie oudere mensen op uit het publiek en vallen Atkins bij. Nog wat later staan ergens anders ouderen op uit het publiek. Ze zingen mee met zachte breekbare stemmen. Wanneer het lied af is, volgt applaus. Zo eindigt de eerste dag van Performance Capture, Ed Atkins’ tweedaagse forum. De titel is een dubbele verwijzing, naar de 3D registratietechniek die het bewegende lichaam van een performer digitaal vastlegt maar ook naar de performance kunst als een stroming in het moderne kunstmuseum.

 

Drie koorleden zingen Under This Stone Lies Gabriel John. Beeldrecht: Stedelijk Museum Amsterdam. Fotograaf: Maarten Nauw

Drie koorleden zingen Under This Stone Lies Gabriel John. Beeldrecht: Stedelijk Museum Amsterdam. Fotograaf: Maarten Nauw

Read More »

Tags

Geen categorie 25 februari, 2015

Zomaar een dag in het museum met Tino Sehgal

A year at the Stedelijk: Tino SehgalSinds januari 2013 werkt Stance Dia als vrijwilliger in het Stedelijk Museum. In die hoedanigheid maakt ze soms heel bijzondere momenten mee.
Zo ook op woensdag 21 februari j.l. bij een van de presentaties van Tino Sehgal. In dit blog deelt ze haar ervaring.

Zaal 0.3 is leeg op de ‘situation’ van Tino Sehgal na èn een oude man die, leunend op zijn stok, in een hoek zeer geconcentreerd staat te kijken. Fijn er even te kunnen zijn, ik vind het leuk dat dit kunstwerk interesse opwekt bij alle leeftijden.

Na een ronde door het museum kom ik terug in 0.3 en zie daar nog steeds die oude man met de stok. Hij wankelt een beetje en is dankbaar als ik hem een krukje aanbied. Inmiddels vult de zaal zich af en aan, de man laat zich nergens door storen en blijft gefascineerd kijken.

Weer word ik teruggetrokken naar deze zaal.

Read More »

Tags

Geen categorie 16 juni, 2014

India: Een Reisverslag

Na Kerstin Winkings reisverslag over Yogyakarta en omgeving en Nat Muller’s introductie op de kunstwereld in Beiroet, is dit het derde reisverslag waarin we kennismaken met het artistieke landschap in één van de vier steden waarmee het Global Collaborations project een uitwisseling ontwikkelt. Deel 2 van Kerstin Winking’s impressies zal later dit jaar gepubliceerd worden. Global Positions III vindt plaats in SMBA in 2015.

Deel 1: Delhi, Baroda, Bombay

Begin april 2014, reisde ik drie weken door India om onderzoek te doen. Tijdens het eerste deel van deze reis bezocht ik samen met Jelle Bouwhuis New Delhi, Baroda en Bombay. Het tweede deel bracht mij naar Bengaluru, Kolkata en weer terug naar Delhi. Het doel van de reis was om kennis te maken met en meer te leren over de hedendaagse kunstwereld van India. Onze trip viel samen met de start van Indiaas nationale verkiezingscampagne, en in veel van de gesprekken die we met lokale kunstprofessionals hadden, kwam de mogelijke historische verandering op een zeker moment ter sprake. Die verandering kondigde zich letterlijk langs alle wegen aan in de vorm van talloze billboards met daarop de beeltenis van Narendra Modi, de populaire presidentskandidaat van de Bharatiya Janata Party (BJP), rechts-nationalistische Hindoe partij.

Read More »

Tags

De magie van alledag

Marlijn de Jager is freelance blogger voor het Stedelijk Museum. Op het Stedelijk Journal doet zij verslag van evenementen en activiteiten in het museum. Voor dit blog bezocht ze de Artist Talk van kunstenaar Jeff Wall.

Het forum van 1 maart trekt veel bezoekers. Geen stoel in het Auditorium van het Stedelijk Museum blijft onbemand. Het publiek luistert ademloos naar Jeff Walls verhaal. Niemand beweegt of zegt wat… Maar is dat wel zo? Er gebeurt altijd meer dan je in eerste instantie denkt en dat wil de Canadese fotograaf Jeff Wall laten zien.

Jeff Wall:Artist Talk
Garfieldsokken

Het publiek bestaat vooral uit kunsthistorici en fotografen van dertig tot en met vijftig jaar. Ook aan pers ontbreekt het niet. Een dame schrijft driftig in haar boekje. Haar bril schuift bijna ongemerkt van haar hoofd naar voren, totdat hij plots op haar neus eindigt. Met een driftige beweging zet ze hem terug op haar hoofd. Achter haar zit een jongeman in pak met zijn voet te wiebelen. Bij het opmerken van een vlek op zijn schoen, tilt hij zijn voet op het randje van de stoel. Een knipogende Garfield komt onder zijn broekspijp vandaan. Hij maakt zijn vinger nat en poetst de vlek weg. Iets verder naar achteren wrijft iemand in haar handen, ze slaat een sjaal om. Haar oorbel blijft steken. Ze peutert hem los en parkeert haar schouder dicht tegen die van haar man aan. Iedereen luistert geboeid naar het verhaal van Jeff Wall, maar niet zonder te krabben, te wrijven of te wiebelen. Iets wat overigens niemand echt opvalt, we doen het per slot van rekening allemaal instinctief. Dat intrigeert Jeff Wall.

Jeff Wall:Artist TalkEr zijn geen regels
“We hebben allemaal twee ogen. De meeste mensen gebruiken hun ogen als GPS-systeem, ze kijken doelgericht. Ik kijk om me heen, want er is altijd meer gaande dan je denkt”, legt Jeff Wall uit. Het is niet dat hij daarom zijn fototoestel overal meeneemt en aandachtig jaagt naar potentiële plaatjes. Sterker nog, hij heeft zijn camera bijna nooit bij zich en de situaties en locaties die hij fotografeert komt hij gewoonweg tegen. Jeff Wall laat zich inspireren door zijn omgeving. Als hij op een stoepje voor zijn studio in het zonnetje zit en mensen hem voorbij lopen met grote tassen, gaat er bij hem een lampje branden. Hij wil deze ‘nomaden van de stad’ vastleggen. Een dweilende man in een leeg kantoor of een slapende fietser maken ook een gevoel bij Jeff Wall los. Hij moet er iets mee. Het kan weken duren voordat hij deze taferelen reconstrueert. Daarbij laat hij zijn creativiteit de vrije loop. Er zijn geen regels, alles mag aangedikt of opgesmukt. Of juist niet.


Cinematografische reconstructie
Jeff Wall vergelijkt zijn werkwijze met die van een filmregisseur. Voorbereiding en samenwerking met andere partijen zijn noodzakelijk. “Je zou kunnen zeggen dat ik een soort filmregisseur ben, maar mijn films bestaan uit één beeld”, zegt hij zelf dan ook. Eén blik op de foto’s bevestigt deze bewering. Jeff Wall maakt geen futiele plaatjes, hij vertelt een verhaal. Daarnaast is Jeff Wall een meester in het opwekken van spanning, sfeer en vragen. Juist vanwege de filmische en soms theatrale elementen die hij toevoegt aan het beeld. Er is tot in de puntjes nagedacht over de cinematografische reconstructies van zijn herinneringen. En dat is wat Jeff Wall onderscheidt van andere fotografen.

JeffWall04Absurd en doodnormaal
Dat Jeff Wall juist die doodnormale straathoek van een gekunstelde setting voorziet, zorgt voor een magische ambiance. Of andersom, een karakteristieke locatie met een opmerkelijk detail. Twee tieners boksen in een keurige, klinische huiskamer. Op een kale begraafplaats zwemmen zeesterren in een vierkant gat en in een rommelige schuur plukken stevige dames kippen kaal. Jeff Wall maakt van dagelijkse beslommeringen eigenaardige beelden. Hij is een observant met een rijke geest. Dat hij in het Stedelijk Museum voor een volle zaal zorgt, bevestigt zijn status als gerenommeerd kunstenaar.

Nieuwsgierig?
Benieuwd naar Jeff Wall: TABLEAUX PICTURES PHOtOGRAPHS 1996 – 2013? De tentoonstelling is t/m 3 augustus te zien in het Stedelijk Museum.

Tags

Geen categorie 25 februari, 2014

Kunst en kebab in Liverpool

‘Welke website bezoek jij het vaakst?’ Afgelopen weekend vloog ik voor het Stedelijk naar Liverpool om als Blikopener te praten over hoe je via internet jongeren bij kunst kan betrekken. Ik ontmoette daar jongeren van het Centre Pompidou in Parijs, het Reina Sofia in Madrid en het Tate in Liverpool en London.

blog

Grote grijze wolken hingen boven Liverpool toen we om 11 uur ‘s ochtends kwamen aanvliegen. Het regende en waaide best wel hard. Vanuit ons glazen hotel van acht verdiepingen, dat vrijwel naast het Tate Liverpool zat, kon je uitkijken over het havengebied en een soort raar gebouw dat nogal op het EYE leek. Het Tate Liverpool was totaal anders dan het Stedelijk, kleiner dan ik had verwacht en minder imposant.

Vrijdagmiddag gaven we presentaties over welke websites en media ons aanspreken en welke platforms we gebruiken in het museum, zoals Facebook, Instagram, Tumblr, Soundcloud en Youtube. In de avond opende in het Stedelijk de Marcel Wanders tentoonstelling en in het Tate Liverpool ‘Welcome to my world’, een tentoonstelling van jongeren uit Liverpool in samenwerking met fotograaf Joann Kushner. Op zaterdag gaven de begeleiders presentaties over projecten. Toen Marloes en Joy vertelden over ‘What The Art!?’ (het tv programma van Blikopeners) waren de anderen best wel onder de indruk. ‘My Line Or Mine’ vonden ze ook leuk. De begeleiders uit Parijs en Madrid vertelde over hun programma’s om de jeugd uit de buitenwijken bij kunst te betrekken.

Tijdens de lunch op vrijdag, in een pizzeria naast het Tate, kwam ik erachter dat de andere jongeren vrijwillig werken. Blikopeners zijn jonger en zitten bijna allemaal op school. De ‘peer educators’ uit Parijs, Madrid, Liverpool en London zijn ouder en de meesten studeren kunstgeschiedenis of doen een kunstopleiding. Ze weten allemaal enorm veel over kunst en zijn erg gepassioneerd. Bij Blikopeners hebben we jongeren die dat veel minder hebben. Dat is eigenlijk wel handig, want de meeste Amsterdamse jongeren hebben namelijk (nog) niet zo veel belangstelling voor kunst.

Uitgaan in Liverpool was een ervaring. Wat eigenlijk het meest opviel waren alle vrouwen die trots mini rokjes droegen en met hun hoge hakken moeilijk over de straten van Liverpool paradeerden. Het was op dat moment nogal koud en een van de jongeren van het Tate Liverpool vertelde me dat ze waarschijnlijk te dronken waren om de kou te voelen. Om 12 uur ‘s nachts lagen er in een straat in het centrum drie mannen en één vrouw, naast elkaar, passed-out in de regen, op de grond. Het Geordie Shore niveau was hoog. De clubs bleven tot 5 uur open en alle fastfood restaurants nog later, waardoor er een massale verhuizing plaats vond van de clubs naar het fastfood. Dat leidde tot geweldige taferelen in de tl-verlichte restaurants waar de mannen in hun t-shirts en de vrouwen, hun gezicht bedekt met lagen foundation, grote hoeveelheden kebab aan het eten waren.

blog2

De volgende dag zaten we weer in het Tate om, vrij vermoeid, verder te praten over hoe we van elkaar zouden kunnen leren en dingen kunnen uitwisselen. We hebben besloten om te kijken of we met alle musea samen een online kunstplatform voor jongeren (misschien in de vorm van een app) kunnen starten. Het weekend was erg interessant en inspirerend

Tags

Geen categorie 20 januari, 2014

CSI Amsterdam

Willem_bieb_CSI
Willem van Beek is medewerker bibliotheek in het Stedelijk Museum. Op een dag krijgt hij een verzoek van het BBC-programma Fake or Fortune, dat op zoek is naar de echtheid van een schilderij van Edouard Vuillard. Willem ontdekt veel meer dan de makers voor mogelijk hielden.

We krijgen in de bibliotheek – de derde bibliotheek van moderne kunst in Europa – de meest uiteenlopende vragen. Zowel in de leeszaal als per telefoon en via de mail. Daar zitten leuke, interessante en soms ook heel verrassende tussen.

Zo kregen we enige tijd geleden een mail van een researcher van het BBC-programma Fake or Fortune. Daarin wordt een speurtocht à la CSI ondernomen om uit te zoeken of een kunstwerk echt het origineel van een bekende kunstenaar is.

Read More »

Tags

Anders, maar gelijk in het museum

Brazilië 2013 069

Dansvoorstelling bij het museum voorafgaand aan de presentatie over Igual Diferente

Matthijs van Unen (22) is student Journalistiek. Samen met voormalig Blikopener Floor van Hulsen (lees hier haar blog) reisde hij naar Brazilië voor een project van Lokaal Mondiaal: Beyond Your World. Hier dook hij onder andere in de kunstscene van Sao Paulo om deze te ontdekken.’

In het Ibirapuera park in Sao Paulo ligt het Museu de Arte Moderna de Sao Paulo (MAM). Dit museum heeft een bijzonder project mogelijk gemaakt: Igual Diferente (‘Anders, maar gelijk’). Dit project is bedoeld om dove mensen kennis te laten maken met kunst.

Brazilië 2013 074Het project Igual Diferente is zo’n tien jaar geleden gestart. De aanleiding was een klein meisje dat vertelde dat zij zich als dove belemmert voelde om meer van kunst af te weten. Diana Leyton werkt voor de afdeling Onderwijs en Bereikbaarheid en werkt mee aan het project ‘’In dit project worden doven getraind om andere doven te onderwijzen in kunst. Kunst is overal en wij willen dat dit voor iedereen toegankelijk is.‘’
Read More »

Tags

Blikopener Floor ontdekt de kunst scene van São Paulo

Blikopener Floor studeert Kunst en Economie op de Hogeschool voor de Kunsten (HKU) in Utrecht en kreeg de kans om deel te nemen aan het project Beyond Your World van Lokaal Mondiaal. Samen met tien andere studenten ging ze twee weken naar São Paulo om te kijken hoe het in een van de grootste steden van de wereld gesteld is met de jongerenparticipatie in kunst en om er een mini-documentaire over te maken. São Paulo staat onder andere bekend om de arme buitenwijken, de favela’s, die vaak als crimineel en gevaarlijk worden beschreven in de media. Een spannende klus dus!

Read More »

Tags

Collectie 28 november, 2013

Hommage aan Herman Scholten

Op 8 juli 2013 overleed textielkunstenaar Herman Scholten. Als hommage aan zijn persoon en werk halen collega’s, leerlingen, familie en vrienden herinneringen aan hem op. Meer informatie over Herman Scholten en zijn vrouw Desirée Scholten – van de Rivière (1920-1987) kunt u vinden op www.hermanendesireescholten.nl.

In Memoriam Herman Scholten

_

Herman Scholten werkt het wandkleed Diagonaal vierkant af in zijn atelier in Baambrugge, 1978

Herman Scholten werkt het wandkleed Diagonaal vierkant af in zijn atelier in Baambrugge, 1978

Read More »

Tags