Salone del Mobile
Ingeborg de Roode
Ondanks de steeds somberder verhalen over de interieursector (geen nieuwe woningen, dus weinig verhuizingen, dus weinig verkoop) was daar afgelopen week in Milaan tijdens de belangrijkste meubelbeurs van het jaar nog steeds weinig van te merken. Buiten de beurs, in de stad, zijn wel iets minder spectaculaire en grootse presentaties – kristalfabrikant Swarovski houdt het al een paar jaar voor gezien en de Italiaanse meubelfabrikant Cappellini en consorten hebben zich in hun plaatselijke showrooms en stands op de beurs teruggetrokken – en er is de laatste jaren nog meer aandacht voor duurzaamheid en natuurlijke materialen. Maar desondanks lijkt de stemming opperbest. De interieursector is zijn elan niet kwijt; dat is goed nieuws. Gelukkig waren er weer mooie en interessante nieuwe ontwerpen te zien.
Presentatie Moooi met onder meer lampen van Bertjan Pot en Monster Chairs van Marcel Wanders.
Vrijwel het enige merk dat een grote, indrukwekkende presentatie in de stad aandurfde, in een 1700 m2 grote fabriekshal in de Zona Tortona, was Moooi. Het Nederlandse label, waarvan Marcel Wanders art director en mede-oprichter is, toonde zijn meubels, lampen en interieuraccessoires in een setting van geënsceneerde ensembles met vrij werk van fotograaf Erwin Olaf, die sinds de oprichting in 2001 reclamefoto’s voor het bedrijf maakt. De combinatie werkte wonderwel en was the talk of the town. Hoewel deze presentatie natuurlijk (ook) met een commerciële invalshoek is gemaakt, kijk ik hierdoor nog meer uit naar de overzichtstentoonstelling van Marcel Wanders volgend jaar in het Stedelijk waarvan hij zelf de inrichting zal doen.
De aandacht voor ambachtelijkheid en productieprocessen is al een aantal jaren prominent aanwezig bij de academies. Dat was nadrukkelijk in verschillende presentaties zichtbaar, ook bij die van de Design Academy (Eindhoven) en de Koninklijke Academie (Den Haag).
Presentatie Design Academy in de wijk Ventura Lambrate, met op de voorgrond werk van Dienke Dekker en Daniel Costa
In het pand waar ook de Design Academy zich presenteerde, toonde Aldo Bakker nieuwe en enkele oudere ontwerpen. Vooral de uit drie delen bestaande, 150 kilo zware kruk Three Pair van basalt is indrukwekkend.
Presentatie van Aldo Bakker met de Three Pair kruk op de voorgrond.
Nederlandse ontwerpers waren zoals elk jaar weer ruim vertegenwoordigd. Een verrassing voor mij was een subtiel tafellampje van Studio WM uit Rotterdam. Ik ken deze ontwerpers, Maarten Collignon en Wendy Legro, vooral van hun kruik voor Droog. In een galerieruimte in Ventura Lambrate toonden ze dit jaar hun ontwerpen voor verlichting in de interessante gezamenlijke presentatie 010-020 van ontwerpers uit Rotterdam en Amsterdam.
Presentatie van Studio WM in de wijk Ventura Lambrate met Maarten Collignon.
Tijdens een debat, georganiseerd door de tijdschriften Connecting the Dots en Items, waaraan ik deelnam, kwam de vraag aan de orde of Nederland niet zou moeten selecteren om een kwalitatief hoogstaander of meer homogeen aanbod te laten zien. Afgezien van de praktische onmogelijkheid (je kunt ontwerpers of producenten niet verbieden om in Milaan een presentatie te maken), is dat mijns inziens ook niet gewenst. Juist de diversiteit geeft de volle breedte van het ontwerpvak in Nederland aan. Dat niet alles van even hoge kwaliteit kan zijn, is een gegeven. Dat geldt voor elke beurs en presentatie, maar Nederland komt er bepaald niet slecht vanaf.
De Salone Satellite – de enige hal op het officiële beursterrein die is gereserveerd voor jonge ontwerpers en opleidingsinstituten – biedt ook een enorme diversiteit. Het meeste is niet de moeite waard, maar er zijn altijd een paar ontwerpers die echt een ontdekking zijn en die komen bovendrijven. Zo zag ik daar de afgelopen jaren voor het eerst werk van de Zweedse ontwerper Jens Fager en van de Poolse ontwerper Oskar Zieta. Van de eerste staat een meubel in onze collectiepresentatie en van de tweede ben ik bezig werk te verwerven. Dit jaar sprongen een paar Aziatische ontwerpers er voor mij uit: NBT Studio, gevestigd in Taiwan en Hong Kong, presenteerde een serie meubels en een lamp waarin recycling van materialen centraal staat.
Beamo Light van NBT Studio gemaakt van afval uit de computerindustrie.
Ik kijk al een paar jaar vol verwachting naar China. In de stad was nu ook voor het eerst een presentatie van Chinese ontwerpers die mij echt verraste. De meubels van hout met porseleinen afdekking zijn een mooi voorbeeld van het samengaan van inheemse vormentaal met een universele esthetiek.
Meubels van hout met porselein in de presentatie From Yuhang in de Zona Tortona.
Ik ben benieuwd hoe de Aziatische vormgeving in het algemeen, en de Chinese in het bijzonder, zich de komende tijd zal ontwikkelen. Met zo’n culturele bagage moet dat toch interessante dingen gaan opleveren. Op de beurs in Milaan kunnen we dat op de voet blijven volgen.
Ingeborg de Roode is conservator industriële vormgeving bij het Stedelijk Museum Amsterdam.